Onze nieuwe, gescullde acht, heeft al veel harten gewonnen. Met z’n negenen moet je de klus klaren om tot het zicht van de sluis te roeien. Negen: want de stuur telt natuurlijk net zo goed mee. De boot geeft een nieuwe roei-ervaring. En je krijgt er een gratis opfriscursus in commando’s en de oefeningen bij (huh: slagklaar maken in de uitpik?, half-half-driekwart-heel?). Die helpen om de vaart erin te krijgen. De slag geeft het goede voorbeeld en dat doet goed volgen.
Nieuw elan
Na circa 1½ uur stapt iedereen weer uit op het vlot. Je ziet veel enthousiaste gezichten. Dit was een leuke ervaring, met zoveel mensen mooi roeien. Dat geeft een kick. Maar deze boot brengt meer: misschien ken je niet iedereen in de boot, dus hier ontstaan nieuwe contacten. Hoe leuk is dat! Je hoort in de vereniging de wens om over het boord van je eigen boot heen, te denken en te doen. Daar zorgt deze boot voor. Ook neemt deze acht de druk weg van de vieren: in 1 x hebben negen mensen een roeiplaats, daardoor komen er een vier en een C3 vrij voor anderen. Pffff, prettig.
Maar ja
Er zijn ook ploegen die een ploegmaatje moeten missen als gevolg van de aantrekkingskracht van deze acht. Dat is voor iedereen ongemakkelijk. Overigens is hier en daar ook te zien, dat incomplete ploegen zich samenvoegen en er alsnog geroeid kan worden. Ook een mooie oplossing. Of toch een keer een proefvaart maken?
Alleen de naam is grauw
Erg jammer, deze naam. Ik vind hem niet passen bij deze boot. Je zou bijna denken dat hij in een dolle (dronken?) bui is bedacht door mensen met veel testosteron. Een schip is vrouwelijk (dit voor de taalpuristen). Gelukkig heeft Paul Helsloot haar bij de doop op gepaste wijze toegesproken: Hierbij geef ik deze boot de naam Den Graeuwen Heynst. Dat zij altijd goede wind en een beschutte haven moge vinden. En moge zij veel geluk brengen aan een ieder die met haar vaart. Natuurlijk sluit ik me graag aan bij deze mooie wens en wat mij betreft mag er worden nagedacht over een meer passende naam.
Tot aan de boorden van dit mooie schip!
Tekst: Louk Thole, foto’s: Karin Koeleman