Zat er ´something in the water´ of hing er iets iets de lucht ? Wie het weet mag het zeggen, maar het werd een memorabele zaterdag op 30 juli 2022.

Op de Amstel werd het al snel een drukte van belang met in file varende bootjes in beide richtingen. Haastig varen ze langs de enthousiaste kanopoloteams, waaronder een dames en een herenteam uit Nieuw Zeeland dat bij MdR een gastvrij onthaal krijgt.

Eén van de jachtjes gaat plotseling vol in z’n achteruit en een van de opvarenden vist iets uit het water: een hondje dat overboord was gesprongen of gevallen.

Dan struikelt een zeer ervaren roeier bij het instappen en valt in het water.

Niet veel later maken twee skiffeurs kennis met het warme water van de Amstel.

Een derde skiffeur krijgt de schrik van z’n leven als hij wordt overvaren. Hij vertelt er zelf het volgende over:

Bericht van Theo Weij:
Op zaterdag 30-7 ben ik op de terugweg met skiff Alida in aanvaring gekomen met een soort minirijnaak (pleziervaart). Ik ben in ieder geval niet gewond geraakt, maar zat wel even onderwater vast in het voetenbord.
Moest mijn voeten eruit wringen om boven water te komen want de skiff Alida lag na aanvaring op zijn kop en werd volgens mij deels meegesleurd door het motorschip.

Achteraf had ik mijn voeten te strak ingesnoerd in voetenbord. Aan de koordjes rukken is in zo’n situatie is  onmogelijk want volgens mij waren die ook buiten mijn bereik geraakt. Niet eens aan die koordjes kunnen denken trouwens.

Ik zag kort voor de botsing over mijn linker schouder (stuurboord) kijkend een flinke bijkans platte donkere boeg opdoemen en raakte die met mijn boeg frontaal. Vervolgens kantelde Alida en kwam ik omgekeerd onder water aan de bakboordzijde van dat schip terecht. Alles ging zo snel.

De schipper moet mij na de botsing gezien hebben (hij stond op achterplecht en had mij waarschijnlijk helemaal niet zien aankomen in die bocht bij de vissteiger) maar besloot door te varen richting de brug van Vrouwenakker. Ik was te verbouwereerd om hem na te roepen.

Het echtpaar van het bootje dat bij vissteiger lag hielp mij en Alida uit het water, bracht een handdoek en een stoel. Rob en Paul kwamen even later aanlopen en brachten Alida terug naar de loods als ware het een uitvaart. Ik liep er achteraan met de riemen.

Inderdaad, heel goed stuurboord wal houden vooral in de bochten in het deel tussen roeiclub en brug (want feitelijk smal). En regelmatig omkijken over de schouders zowel naar stuurboord maar ook naar bakboord. Alida is helaas hoogstwaarschijnlijk ter ziele.