Op zondagochtend 13 oktober stonden we al vroeg kano’s op te binden om naar wildwater te gaan in Duitsland. Het riviertje wat we gaan varen heet de Erft en stroomt uit in de Rijn. Na een autorit van 2 uur en een kwartier kwamen we mooi volgens schema aan, na een boterham eten en drinken gingen we de kano’s afladen bij de plek waar we gaan beginnen.
Voor mij de eerste keer echt zelfstandig wildwater varen.

Vroeger als klein meisje ging ik met Jan mee in de topoduo zelfs geëskimoteerd en raften in Arras vonden mijn zusje en ik echt tof. Maar nu zelf in een eigen kano. Goed geoefend op vlak water in de Amstel met Astrid, Marjon, Lydia en Jan als instructeur.
Alle slagen heb ik toegepast. We zijn met een hele gezellige, gevarieerde groep; ik bedoel qua leeftijd en ervaring. Iedereen ging varen behalve Heleen; zij is onze fotograaf voor de mooie plaatjes en actiefoto’s (alleen helaas nu nog niet beschikbaar voor bij dit verslag)

   

Op de brug keek ik naar onze instapplek, spannend hóór!
Super enthousiast toen ik onder de brug doorkwam en door de wals heen beukte. De rest van de beginnersgroep kwamen ook allemaal rechtop aan door de wals. Bij de andere ging het niet helemaal goed; ik zag er eentje zwemmen, maar dit was hij aan het ‘oefenen’ zei hij!

Alle technieken geoefend, opvaren, opkanten, het lukte allemaal. Ik was zo enthousiast dat ik helemaal naar boven was gegaan van de rivier…..maar dat ging niet helemaal goed. Ineens lag ik op zijn kop. Gelukkig was Jelle dichtbij.
Er waren veel goede instructeurs en vissers. Mooi op tijd kwamen we bij de lunchplek.

Na het eten gingen we met z’n allen door de wals. Weer eentje die bij de ‘vissen’ ging kijken, maar gelukkig kon deze goed eskimoteren. Ook werd er leuk gespeeld in de wals, surfen, walsje hangen en flatspins voor de gevorderde kayaker.
Daarna als één grote groep de rest van de Erft afgevaren. Er werd een balletje gevonden en als je kano-poloërs mee hebt , gaan die natuurlijk al gooiend de rivier af.

We genoten van de zon én genoeg (wild) water om te varen. Uiteindelijk kwamen we uit in de Rijn, veel kouder water en grote vrachtschepen, veel stroming en al snel de haven. We waren snel weer op de terugweg. Er werd even gebeld met Silversant in Amstelveen, dat we met 22 personen kwamen eten. Uiteindelijk werden het er 30! Op de MDR manier inschuiven met zijn allen.

Met veel lachen, gezelligheid en sterke verhalen werd de dag afgesloten.
Ik ben weer een mooie ervaring rijker.

Tekst: Eva de Graaff
Foto’s: Lydia Wolterman