Het waren niet veel kilometers om te roeien door Utrecht, maar wel hele mooie kilometers, vooral door de Oude Gracht.
Afgelopen woensdag was Michiel de Ruyter te gast in Utrecht. Met 15 man en vrouw sterk zijn we afgereisd naar de roeivereniging Viking.
Ik keek er best naar uit om de Utrechtse grachten eens van de andere kant te bekijken.
RV Viking is een grote vereniging met 5 enorme loodsen vol met boten. We werden ontvangen met koffie en thee en konden op hun terras wachten tot we de wherry’s konden overnemen van een groep roeiers van de Woerdense roeivereniging.
Gewapend met een plattegrond van de grachten gingen we met 4 boten sterk naar het noorden richten het centrum. Dat is wel even heel anders om dwars door een stad te varen, vergeleken met onze weidse weilanden. Het water is druk, met kleine en grote boten, suppende studenten en af en toe een rondvaartboot met haast.
Na een kilometer of 3 komen we bij de binnenstad, en dan gaan we linksaf de singel op. Overal langs de kant zitten mensen te genieten van het mooie weer.
Na een poosje varen we onder Hoog Catharijne door, waar ons een verrassing te wachten staat: De restanten van Kasteel Vredenburg (ooit van Karel V) staan midden in het water. We kunnen er nog net langs.
Dan een keer rechtsaf en dan varen we de Oude gracht op. En dan blijkt de drukte pas echt te beginnen. Om hier succesvol doorheen te manoeuvreren is niet alleen wat ervaring in het sturen vereist, maar ook van de roeiers wordt opperste concentratie en samenwerking gevraagd. Ik was blij dat we vlak voor de Oude gracht gewisseld waren, en ik dit gedeelte van de tocht passagier was.
Diverse sloepen, rondvaartboten, waterfietsen, sups en de Utrechtse schoonmaakboten vechten om hun plekje op het water. Soms ontstaan er zelfs files voor de smalle boogbruggetjes. En overal word je aangemoedigd vanaf de terrassen en de restaurants.
We hadden de intentie om met onze boten een beetje bij elkaar te blijven, in de hoop nog ergens een drankje te kunnen doen. Maar in deze drukte is dat niet te doen. Voordat we het weten kruisen we de singel alweer, en gaan we het rechte stuk weer op, terug naar de vereniging.
Daar hebben we met vereende krachten de boten weer op hun plekje in de loods getild. Daarna gezellig met zijn allen aan de meegebrachte boterhammen.
Al met al een fantastische ervaring.
Alexander Noteboom
foto uitgelicht: Gert / foto bij dit artikel hiervoor: Dinie – hieronder: Alexander
