Eén van onze oudste boten is verkocht om plaats te maken voor de nieuwe C2x+/C3x die binnenkort te water wordt gelaten en waaraan veel behoefte is bij onze leden.

Hier een korte historie van d’Eendraght bij  Michiel de Ruyter.
Ze is waarschijnlijk al in 1964 besteld en in 1965 geleverd aan Michiel de Ruyter (opgericht 28 oktober 1964) en is altijd in ons bezit geweest. De boot is door toenmalig lid Dop Logger geïmporteerd uit Joegoslavië en was nieuw gebouwd.

Jorg: In 1994 stond ze op de nominatie om afgevoerd te worden. Ik heb toen een “Behoud de Eendracht” (toen nog met “ch”) actie opgezet en heb met Ahrend Jan Schröder in deze boot de AD regatta (toen nog 6km) gevaren om aan te tonen dat het een goed en snel schip was. Zwaar maar heel degelijk en prettig roeiend. We zijn als laatste gestart en na fysiek twee C2x+ te hebben ingehaald in iets van 35 minuten gefinisht.

Twee jaar later zijn we gaan restaureren. Herma heeft opdracht gegeven aan de Bruil Bootsman W3 en heeft Jorg besloten om d’Eendracht volledig onder handen te nemen en de boot is daarna “geadopteerd”…
Er is gekrabd (óók met jeugdleden!), gelakt en er zijn veel originele onderdelen overal vandaan gehaald. Het bankje komt uit een bak van ZRZV Zwolle, stuurbankje en buikdenning uit de Witte Lam (destijds haar zusterschip).

De dwarsbalkjes zijn naar origineel model zelf gemaakt en de rugleuning door Piotr, onze meubelmaker. Naar hetzelfde idee als de zitting, wel zo mooi èn stevig. En bovenal: het zat heel lekker! Helemaal geen kussens nodig!
De details van messing strips, vlaggen- en geuzehoudertje werden gezocht en gemonteerd en de rood/zwarte riggers zijn een eigen interpretatie om de boot mooi en functioneel te maken en te houden. Maar het scheelde ook veel in het onderhoud. En dat is te zien. Na het lakken in 2003 hoefde er slechts sporadisch wat aan gedaan te worden.

De naam werd er vakkundig en met vaste hand opgeschilderd door mijn vader Peter Santen, een van de leden van het eerste uur…
Zoals de naam nu geschreven staat is na lang uitzoeken het meest aannemelijk geweest. En zo vonden mijn vader en ik het het mooist! Het lettertype is geheel van zijn hand, zoveel mogelijk in de stijl van destijds, 15 min per letter, 3 letters per keer!

De boot is/was de oudste boot uit onze vloot en is nog steeds een pronkstuk!  Ze is ook regelmatig gebruikt bij mooie gelegenheden. Allereerst met trouwerijen, waarvan die van Jorg en Annerose in 1995 waar ze als fotografenboot fungeerde wel heel bijzonder was.

Ook met tochten en met reportages heeft ze vaak gefigureerd.
Al met al een prachtig schip dat heerlijk vaart en veel bekijks oplevert maar ook veel kijkplezier geeft. Ik ken het schip al langer dan ik roei! Ik ging al mee toen ik 6 was in de 4 of in de Wherry met sturen  en heb zelfs in 1975 mijn stuurproef er in gehaald!

Ik ben blij dat een echte liefhebber zich heeft aangemeld die het schip blijft gebruiken en ik hoop dat wij als Michiel de Ruyter (of ik) wellicht er nog een keer gebruik van mag komen maken. Ik wens Erlend en de leden ven KRS Gent een  behouden vaart en veel vaar- en (be)kijkplezier.

Vrolijke roeiersgroet,
Jorg Santen
Lid van UR&KV Michiel de Ruyter sinds mei 1974 en “adoptie-ouder” van de boot.

 

Bijdrage van Joke Harte

Zevenentwintig jaar heeft Jorg het afscheid van de d’Eendraght weten uit te stellen maar nu was het vertrek onvermijdelijk.
Het onderhoud van deze boot is tijdrovende en omdat zij te zwaar is, wordt er te weinig in gevaren om haar plek in de (over)volle
loods te gunnen.

Zaterdag 6 maart was het zo ver.
Er waren aardig wat leden gekomen om te tillen én (zoals ik) om afscheid te nemen.
Met vereende krachten werd de “dame” uit de loods gereden en op de hele grote botentrailer gelegd en afgesnoerd.
Daarbij moesten riemen, haar karretje, en andere losse onderdelen (riggers b.v.) goed vastgezet worden.
Al met al een hele klus.

Maar toen diende de volgende klus zich aan: hoe komt de botenwagen mét boot het terrein af?
De auto werd gekeerd, de botenwagen werd eveneens gedraaid, vervolgens werden auto en botenwagen aan elkaar gekoppeld. De grote reis kon beginnen. Heel langzaam reed de auto met aanhanger richting hek om zo de weg op te draaien.
Allemaal heel rustig en toch…een grote klap. Ho, ho werd er in koor geroepen. Het slot van het hek hing er enigszins dramatisch bij
Op het allerlaatste moment bleek de bocht ietsje te krap genomen te zijn. Dus de tillers werden duwers. De losgekoppelde kar werd nu op de weg (wat ongeduldige automobilisten opleverde) aangekoppeld. En toen was het afscheid nemen.

Eerlijk gezegd kreeg ik een brok in mijn keel toen ik de boot zag vertrekken. Het is wel de oudste boot van de vereniging met een rijke geschiedenis. Het is ook echt een mooie, houten boot met koper beslag. Een boot met allure en dat hebben de Belgen gezien én ervaren.

Tijdens de gastentocht “eisten” de Belgen  d’Eendraght op. En als je de Belgen zag roeien dan begrijp je waarom.
Het was een prachtig gezicht zoals zij deze boot door het water konden doen glijden. Echt een lust voor het oog.
Op het ritme van een ¾ kwarts maat wisten zij flink vaart te houden.
De boot komt in vertrouwde handen en dat is een hele geruststelling.
Ik sluit me dan ook geheel aan bij de wens van Jorg.

Meer foto’s van de verkoop van d’eendracht kunt u zien in het fotoalbum van MdR

Behouden vaart.