Herintreder, zij-instromer
En inburgeraar, zo wil ik mij graag als nieuw roeilid voorstellen. Roland Moor is de naam en sinds november 2025 woonachtig in Uithoorn, op een kwartiertje lopen van MdR. Tot aan mijn pensioen, twee jaar terug, heb ik 19 jaar lang in Duitsland bij Lufthansa gewerkt en tot 8 jaar terug daar ook geroeid. Die roei-ervaringen wil ik graag delen waarbij de verschillen soms vermakelijk en onverwacht zijn. En vooral on-Duits.
Op het gebied van sport (en nu ook nog) fiets ik veel maar dat is in de omgeving van Frankfurt grotendeels levensgevaarlijk. En ben ik daar dus gaan roeien, mede ook om een lokaal sociaal leven op te bouwen. Ik werd lid van de FRGO (Frankfurter Ruder-Gesellschaft Oberrad), een vereniging in een rijtje van 4 roeiverenigingen in wat lokaal Rudererdorf wordt genoemd. Ik koos voor FRGO, opgericht in 1879, omdat ze de meest toegankelijke website hadden. Meer referenties had ik niet. Er zijn in Frankfurt in totaal 13 roeiverenigingen (!) en ik had geen zin in keuzestress.
Nooit geroeid, gebrekkig Duits sprekend en Duitsers die geen Engels spreken maar een Holländer is daar meer dan welkom. Ik werd meteen meegenomen in een dubbel vier met stuur en een slagman/vrouw met nog drie andere nieuwelingen. Zo werden we in drie weken ingeroeid, daarna gevraagd of het duidelijk was en of we het leuk vonden. En dat was het!
Roeien op de Main
Op vaste tijden werd afhangende van de hoeveelheid roeiers die dan aanwezig waren onderling een indeling gemaakt zodat iedereen een plekje had in een boot. En zo roeiden we mee in de gestuurde dubbel 4, dubbel 8 of ongestuurde dubbel 2 de Main op dwars door de stad. Met heen aan stuurboord tot zo’n 350 financiële instellingen en aan bakboord de “Museumsufer” met 39 musea. Heen met de stroming mee en terug tegen de stroming in. Samen met de binnenvaart, pleziervaart, al die andere verenigingen met hun boten en de in Duitsland erg populaire drakenboot trainingen met hun opzwepende geschreeuw. Gelukkig is de Main erg breed in Frankfurt.
De afstand die je roeit is beperkt door sluizen aan de oost- en westkant van Frankfurt. Rudererdorf ligt in Ostend en een enkeltje naar Westend is maximaal 10 km. Door de sluizen meeliften met een binnenvaartschip werd ook wel eens gedaan maar met het risico dat je geen “lift” terug had. Dat deden we in het weekend als we alle tijd hadden.
Alzo, bij vertrek nestelt de stuur zich éérst aan boord. Alle roeiers met rechtervoet op het vlot, linkervoet op het opstapplankje en met het commando “setzt ab” duwen alle roeiers in één vloeiende beweging de boot weg van het vlot en gaan gecontroleerd zitten. Er wordt meteen weg geroeid naar een luwe hoek aan de overkant van de Main. Dan “wenden über Steuerbord” en daarna eindelijk pas met de voeten buitenboord hangend de voetenbankjes afstellen. Und los….
Vaak werd onderweg van stuur gewisseld waardoor ik ook redelijk snel gedwongen werd me het sturen in de 4x+ en 8x+ eigen te maken. Moet daar bij opmerken dat dit nooit een verplichting was. En dat was natuurlijk wel allemaal heel erg on-Duits, geen proef of examen. Gewoon meedoen en spelenderwijs leren. Breitensport wordt dit in Duitsland genoemd, in feite alles wat niet onder wedstrijd of topsport valt.
Mijn welkom bij MdR was leuk en ik voelde mij ook meteen welkom. Met de in mijn ogen terechte professionele aanpak met proeven en examens geeft duidelijkheid. Daar kunnen de Duitsers best wat van leren.
Nabrander
De ECB (Europese Centrale Bank) werd gepland in Ostend, schuin tegenover Rudererdorf op een oude markthal. Die heb ik vervolgens stukje bij beetje opgebouwd en opgeleverd zien worden vanaf het water tijdens mijn roeiavonden en ochtenden. De ECB is een iconisch gebouw geworden met twee torens van respectievelijk 43 en 45 verdiepingen en staat een aantal kilometers verwijderd van het financiële zakencentrum. Daardoor kijken ze op gepaste afstand toe op het reilen en zeilen van de kluit banken in westelijke richting.
Tekst en foto’s: Roland