As Best
Rosalie:
Met gepaste tegenzin kondig ik hier aan ene Best… AsBest. Asbest, wil jij jezelf even voorstellen?
Asbest:
Ja… ik ben As Best. Ik ben al sinds de jaren ’90 in het leven van deze vereniging. En ineens beginnen Peter Baas, Dik van Es, Ruud Banning en Anne Marie de Boer aan me te trekken. Laat me gewoon liggen! Ik ben betrouwbaar, sterk … ik hield jullie droog.
Rosalie:
Droog? De plassen stonden elke week in de campagne! Ik beschouw Peter, Dik, Ruud en Anne Marie als helden!
(applaus)
Asbest:
Ik voel me niet meer welkom.
Rosalie:
Dat klopt, Asbest. Je bent giftig. Letterlijk. Je hebt ons jarenlang beschermd, maar ook verstikt. We hebben je lang getolereerd — Maar nu is het tijd voor jou om verder te gaan.
Asbest:
Maar ik was zo goedkoop! Zo praktisch! Niemand klaagde toen ik kwam!
Rosalie:
Dat klopt. Maar we hebben je beter leren kennen. We verdienen een dak dat ons niet langzaam sloopt vanbinnen.
Asbest (emotioneel):
Dus… dit is het dan?
Rosalie:
Ja. We hebben je laten verwijderen. Professioneel. Met maskers en pakken. Met stofzuigers en een container.
Je bent geseald en afgevoerd en voor altijd weg. Wat doe je hier nog?
Asbest:
Ik zal jullie missen…
Rosalie:
Wij jou niet. En nu, een lied voor iedereen die ooit vastzat in een toxische relatie.
Een relatie met… een dak. Asbest, dit is voor jou.
Lied: KOM VAN DAT DAK AF. Als karaoke in 3 minuten film van de werkzaamheden.