Een paar dagen geleden deed één van onze leden een oproep op WhatsApp. Een instructeur van een andere vereniging zou deelnemen aan het oefenen van reddingsacties met een daarvoor geschikte kano.
Een van de deelnemers is gehandicapt en wil toch gered kunnen worden. Anders zou het voor haar te risicovol worden om in de wintermaanden aan toertochten mee te doen.
Ik zag dat als een uitstekende gelegenheid om hieraan deel te nemen. We krijgen zo de kans om meer kennis en kunde op te doen over hoe je elkaar kunt redden tijdens onze toertochten. De oefeningen zouden bij onze vereniging plaats vinden op zondag 21 september.
Die zondagochtend ben ik al vroeg naar de Kampanje gegaan om alvast wat koffie en thee klaar te zetten. De deelnemers te begroeten en aanwijzingen te geven hoe MdR hen kan ontvangen.
Na alle boten van de deelnemers op de steiger te hebben neergelegd hebben we gezamenlijk een bakkie gedaan en de voornaamste doelen doorgesproken.
De gehandicapte deelnemer zou in hun tweepersoons kano om gaan en gered worden. Enkele deelnemers hadden dit al eerder en vaker gedaan. Zij kon een been niet zelfstandig bewegen, waardoor de gebruikelijke reddingsmethodes niet gebruikt konden worden. Dan wordt meestal een methode gekozen om een kano op zijn kant te houden en de ‘drenkeling’ er zo in te schuiven. Dan wordt de kano weer gedraaid en zit de ‘drenkeling’ rechtop in de kano. Een mooie techniek die wij (MdR) nooit eerder gebruikt hebben. Het is zeer leerzaam om dit toch eens te proberen.
Na tal van nieuwe reddingen, meer leerzame momenten, en heel veel plezier zijn we dan toch maar gestopt om half één. Iedereen zeer hartelijk bedankt voor deze mooie dag vol goede herinneringen. Ook de support vanaf de steigers en de mooie foto’s van Roger van Gils.
De wens is uitgesproken dit volgend jaar te herhalen, waarbij ik me zeer goed bij kan aansluiten.
Tekst: Piet / foto’s Roger van Gils