Hoe gaat het met Olaf ?

Na vier mooie jaren jeugdroeien bij Michiel de Ruyter vond ik het tijd voor een nieuwe stap. Ik begon met studeren in Amsterdam, en al snel wist ik dat ik het roeien niet wilde loslaten. De keuze voor een studentenroeivereniging lag voor de hand. Bij Michiel de Ruyter hoorde ik positieve verhalen over Skøll, een Amsterdamse studentenroeivereniging met een sterke cultuur en een goede sfeer.

Ik liep de preselectie en stroomde daarna door naar de selectie voor de lichte mannen van 2025. Uiteindelijk kwam ik terecht in de eerstejaars lichte acht. Een grote verandering: na vier jaar scullen maakte ik nu de overstap naar boordroeien. Ik had nog nooit met één riem geroeid, dus het was even wennen. In plaats van volledige controle over je eigen techniek, ben je opeens afhankelijk van de andere roeiers in de boot. Tegelijkertijd maakte dat juist een mooie uitdaging.

Het seizoen kende zijn ups en downs. We hadden een krappe selectie waaruit net een acht kon worden gevormd. In januari stonden we zelfs met maar zeven man, doordat iemand was uitgestapt. Gelukkig sloot toen een vaste invaller van Orca, de Utrechtse studentenroeivereniging, zich bij ons aan. Vanaf dat moment roeiden we het seizoen uit met acht vaste roeiers, terwijl een normaal team uit tien man bestaat om blessures en uitval op te vangen. Het voordeel hiervan was dat iedereen een vaste plek in de boot had en we goed op elkaar ingespeeld raakten.

Olaf op 7 in de Skøll acht op de Willem Alexander Baan

Gedurende het seizoen startten we grote wedstrijden, zoals de Head of the River, de Heineken Roeivierkamp en natuurlijk de Varsity. Het was leuk om deze grote wedstrijden mee te maken en kennis te maken met het studenten wedstrijdroeien.

Skøll is daarnaast meer dan alleen een roeivereniging. Het is ook een studentenvereniging met veel tradities. Je roeit wedstrijden namens Skøll, je maakt deel uit van een groter geheel, en die verbondenheid voel je in alles.

Terugkijkend vond ik het een ontzettend leuk en leerzaam jaar, met veel roeien, nieuwe ervaringen en een hechte ploeg. Of ik volgend jaar doorga, weet ik nog niet. Dat hangt helemaal af van de selecties. Maar een ding is zeker: het was een jaar dat ik niet snel zal vergeten!

tekst: Olaf Hogerwerf / foto: Daniel Korvemaker

Scroll naar boven