Een verslag van Marije.
Zondag 13 april 2025.
10:00 We verzamelen bij Michiel de Ruyter om vervolgens met twee auto’s naar Alkmaar te rijden voor de AA-race. Lyonne en ik varen samen in een dubbeltwee, net zoals Silvia en Zilla.
De boten hebben we zaterdagmiddag tijdens de open dag al afgeriggerd en opgeladen, dus dat scheelt wat tijd op zondagochtend. Jan (de vader van Lyonne) rijdt ons met de botenwagen in een voorspoedige rit van een klein uur naar de Alkmaarse roeivereniging ARZV.
Toch wel indrukwekkend om al die botenwagens te zien staan die met veel draai- en keerwerk op hun plek worden gezet. Dat is heel wat anders dan tientallen auto’s met kanopoloboten op het dak wat ik gewend ben vanuit m’n vorige sportcarrière.
11:00 Nadat we onze rugnummers en veiligheidsspeldjes hebben opgehaald, kunnen we de boten gaan opriggeren. Er is wat twijfel over welke gaatjes van de riggers we moeten gebruiken, maar uiteindelijk zijn we overtuigd dat het goed zit. Volgende keer maken we voor de zekerheid wat foto’s van te voren. Doordat Jan en Michiel (de coach van Lyonne en mij) ook meehelpen zijn we snel klaar met het opriggeren van de twee tweetjes. Het wachten kan beginnen en de spanning neemt, in ieder geval bij mij, een klein beetje toe. Dit is de eerste keer dat ik een wedstrijd in de dubbeltwee ga varen, op slag zit en zelfs de eerste keer dat ik op ander water ga varen dan de Amstel. Gelukkig blijft water water, maar toch denk ik erover na.
13:00 Volgens het tijdschema moeten we zo ongeveer het water op. Terwijl we naar de boot lopen zien we Anne Marie en Cees nog staan bij de Pampus acht waar zij beide invallen. Een extra succeswens is altijd fijn. Met boot, bidons en tempometer lopen we vervolgens naar het water. Instappen, uitzetten, rondmaken en het voelt meteen goed. De spanning die ik in de tussentijd had opgebouwd vloeit in één keer weg. Eigenlijk heb ik er best wel veel zin in om
straks een kleine twintig minuten te knallen! Tijdens het oproeien zien we ineens het hoofd van Michiel boven een dijkje uitkomen (hij fietst mee op z’n vouwfiets) omdat het fietspad vrij laag ligt. Gelukkig is dit maar een klein stukje en kan hij ons de rest van de route wel goed zien. We kletsen wat in de boot, doen een opzetje en een startje voor het goede gevoel en bespreken of we straks met of zonder ondershirt gaan roeien. Het zonnetje komt toch wel door, dus de keuze is snel gemaakt.
13:45 Bij de start aangekomen is het lastig om positie te kiezen. We komen samen met de andere tweetjes relatief vroeg aan, dus we moeten genoeg ruimte laten voor de viertjes en achten die nog voor ons gaan starten, maar je wilt ook weer niet te ver bij de start vandaan liggen. We zoeken de rugnummers die om ons heen starten en proberen daarbij in de buurt te blijven. De wind trekt ondertussen aan (windkracht 4) waardoor het ontwijken van riet en andere boten onze grootste taak is. Eigenlijk zouden de eerste boten om 14:00 moeten starten, maar op dat tijdstip zijn er nog vrij weinig boten bij de start te vinden. De tijd tikt verder, de bankjes zitten steeds minder lekker en de opgebouwde wedstrijdenergie sijpelt een beetje weg. Gelukkig zien we steeds meer boten aankomen.
14:45 Na een uur wachten zien we eindelijk de eerste acht beginnen aan de wedstrijd! Om ons heen beginnen mensen te klappen en te joelen, iedereen was ondertussen wel klaar met het dobberen bij de start. Onze eigen wedstrijd komt nu natuurlijk ook dichterbij. Een laatste slok, ondershirt uit, tempometer aan en we zijn klaar om te starten. Als we recht liggen bij de voorstart mogen we zelf bepalen wanneer we gaan. We besluiten om snel te starten in de hoop dat we nog wat boten in kunnen halen. Drie light, drie strong, drie tempo en door! We zitten lekker in ons ritme (tempo 28/29, niet te gek doen met zo’n eerste wedstrijd) en blijven krachtig roeien. Al snel halen we de boot voor ons in, dit geeft extra motivatie. We zien de molen aan stuurboord en weten dat hier een flauwe bocht aankomt. Vervolgens de twee
bruggen, we gaan er feilloos doorheen. In m’n ooghoek zie ik dat Jan op de kade zit om foto’s te maken, maar meteen denk ik “Focus op de wedstrijd!”. De volgende boot wordt ook ingehaald! We blijven doorstampen om de net ingehaalde boten voor te blijven. Niks ergers namelijk dan weer terug ingehaald worden. We zien de vlag van de laatste kilometer, nog even doorzetten. We hadden besproken om bij de laatste 250 meter onze eindsprint in te zetten. Ik schat in dat een hoger tempo niet heel veel uitmaakt, maar dat meer kracht wel een verschil kan maken. “Meer kracht!”, ik heb nog precies genoeg lucht om het te roepen naar Lyonne. We zetten allebei onze benen eronder en gaan meteen harder. Het moment dat we over de finish komen, zijn we opgelucht en blij. Een onhandige high-five in de boot volgt
(moeten we nog even op oefenen) en als we naar de kant kijken zien we Michiel met twee opgestoken duimen staan. Wat onze tijd ook is, wij zijn meer dan tevreden met onze prestatie.
15:15 Aangezien er nog allemaal boten aankomen, kunnen we niet bij de finishlijn blijven liggen. Snel even een shirt aan om geen kou te vatten en vervolgens richting het vlot. Het is druk, maar wel fijn om even bij te kunnen komen en alvast met elkaar wat te evalueren. Ook hebben we wat gesprekjes met de meiden die om ons heen liggen te wachten. Zodra we uitstappen staan Jan en Michiel meteen weer klaar om onze riemen te tillen. Hier kan ik wel aan wennen. Met de boot op onze schouder komen we Cees tegen. Die weet ons te vertellen dat we derde zijn geworden! Met een lach op ons gezicht beginnen we aan het afriggeren van de boot. Als Silvia en Zilla terugkomen met hun boot, komen we erachter dat ook zij derde zijn geworden (we varen in twee verschillende leeftijdscategorieën). Van ons allemaal een hele goede prestatie en iedereen is moe maar voldaan. Toch pakken we nog even de prijsuitreiking mee, aangezien Anne Marie en Cees blik hebben gewonnen met Pampus! Daarna stappen we weer in de auto voor het ritje terug naar ons eigen clubgebouw.
17:45 Terug in Uithoorn staat er ons nog één taak te wachten: voor de tweede keer vandaag de boot opriggeren. Deze keer weten we gelukkig welke gaatjes we moeten gebruiken 🙂
tekst: Marije van der Werf / foto’s: Jan Wijnstra en Michiel Boonacker