Kanoweekend Friesland bij windkracht 5.
Afgelopen weekend heeft het door Bart zo fantastisch georganiseerde en uitdagende kanoweekend plaatsgevonden. Op vrijdag druppelde iedereen binnen op de watersport camping in Oudega. Tentjes werden opgezet, hutjes en kant-en-klaar tenten werden in gebruik genomen. Het was al de hele dag code geel in verband met de stevige wind en het zou niet vlot veranderen! Dat beloofde wat voor zaterdag.
Ons gezamenlijke diner bestond uit allerlei zelfgemaakte meegebrachte gerechten, zoals pasta bolognese, witlofsalade, bulgursalade, mozzarella/tomaten spiesjes, gehaktballetjes, courgettemuffins met chutney, kipkluifjes, en nog véél meer. Alsof er een weeshuis naast de camping zat waar ook nog gegeten moest worden. De campingkat had geluk en heeft er ook een beetje van genoten.
De wind bleef waaien, windkracht 5.
De volgende ochtend: zoals voorspeld nog steeds windkracht 5. Dat zag er spectaculair en uitdagend uit met schuimkoppen op het water. De nieuwkomers Chrétienne en Monique kregen allebei een buddy toegewezen, omdat dit hun eerst grote tocht zou zijn over groot open water en met harde wind. De tocht werd enigszins aangepast, iets korter en rekening houdend met de weersvoorspelling. Om 11:00 uur gingen we het klotsende water op, en hup, rechtsaf de beschutte sloot in richting Oudega. Een mooi pittoresk dorpje. In het begin door de slootjes peddelen en dat bleek goed te doen.
Maar eenmaal op open water moesten we ons behoorlijk inspannen met de zijwind om koers te houden en door te varen. Soms even zoeken om een ieniemienie ingang naar een ieniemienie slootje te vinden. Maar eenmaal in dat slootje dan wel weer even rust. Onderweg een enkele korte plensbui, maar verder droog. Aangekomen in de haven van Heeg is het tijd voor de lunchpauze en worden deels de overblijfselen van gisteravond opgegeten.
Nog steeds windkracht 5.
Na de lunch in het zonnetje volgt de grootste uitdaging van de dag: pal tegen de wind in een grote plas oversteken. Chrétiënne en Monique gaan goed vooruit, wat een sterke vrouwen! En ik blijf lekker achterop en ik zit alleen maar te ploeteren tegen de wind in. Bang dat, als ik maar even wil ontspannen, mijn boot zomaar 10 meter achteruit wordt geblazen. Gelukkig blijft Toon in de buurt en peddelt relaxed met me mee. Piet vaart ook bij ons. Op 1/3 van de plas en veel geploeter biedt Toon me een sleepje aan zodat ik na het oversteken van de Idzegaaster Poel nog redelijk intact ben. Toon gaat het gemakkelijk af en iemand op sleeptouw nemen is blijkbaar een lekkere workout voor hem. Het gaat alleen niet helemaal zoals het moet: we houden ons niet helemaal aan de afspraak om allemaal dicht bij elkaar blijven, zodat we te hulp kunnen schieten indien dat nodig is. Na 17 km zijn we allemaal moe en voldaan, weer terug op de camping. Het is nog steeds windkracht 5.
’s Avonds uit eten en even binnen, en niet in de wind. En daarna gaat iedereen vroeg slapen.
’s Nachts is de wind gaan liggen.
Zondag vertrekken we op 10:00 uur voor een iets langere tocht. Het is nu prachtig weer, veel zon en weinig wind. Dus die dag kunnen we gewoon relaxed peddelen. Een route over veel groot open water. Onderweg na een het oversteken van Gaastmeer toch nog maar een keer een praatje waar aangegeven werd dat de groep niet voldoende bij elkaar blijft en dat dit op dit water belangrijk is.
Vlak voor de lunch varen Alet, Carolien en Roos, die wegens omstandigheden niet kunnen peddelen, ons tegemoet in een fluisterboot. Kort voordat we weer bij de camping zijn slaat Peter (zeer gecontroleerd) om en wordt er nog een redding gedaan door Ed.
Daarna is het inpakken en weer naar huis rijden. We kijken terug op een super geslaagd weekend met dank aan Bart die dit allemaal georganiseerd heeft.
Susanne