40 jaar lid van MdR.
Jan Koen van Gorkom werd lid van MdR op: 15 3 1986 en is nu dus 40 jaar lid van de afdeling roei.
Gefeliciteerd Jan Koen ! Waarom werd je lid ? Hoe ging dat toen ?
Ik was anderhalf jaar daarvoor naar Uithoorn verhuisd en had daarvoor na 17 jaar mijn lidmaatschap van RV Nautilus in Rotterdam opgezegd. Het in sportieve zin luie leventje beviel mij niet en de roeiverenigingen met een wedstrijdcultuur vond ik te ver weg. UR&KV Michiel de Ruyter was dichtbij en ik wist van Herma’s activiteiten in de KNRB Jeugd Laddercompetitie. Bij Nautilus had ik al in alle nummers wedstrijden gevaren, dus het voorroeien voor de afroeicommissie leverde geen probleem op. Ik kreeg alle aantekeningen.
Jan Koen in de jaren 80 in Fokker bedrijfsacht op nr 2
Wat is kenmerkend voor je lidmaatschap van MdR ?
Het toerroeien heeft mij nooit aangetrokken. Toen ik in 1962 in Bussum woonde, ben ik wel eens met de buren mee geweest op een roeitocht op de Loosdrechtse Plassen. Het was zo’n scheehouten wherry, uitgerust met boordriemen en zigzag geplaatste slidings. Later herkende ik de vereniging als Cornelis Tromp. Bij Nautilus roeide ik op de Rotte en kwam in aanraking met het wedstrijdroeien, waar ik heel veel plezier van heb gehad. Bij MdR liepen ook van die oud-wedstrijdtypes als ik rond en al snel werd ik opgenomen in de “Plooij”-vier.
Iedere zaterdagochtend om 08:00 uur te water en in stevig tempo naar de sluis met de Witte Olifant en bij laatste 250m, bij het witte huis, schreeuwde de slag standaard “Anno” en werd een wedstrijdtempo ingezet. Jaarlijkse wedstrijd was de “Arkel Rond Race” bij de Gorcumse Roei- en Zeilvereniging. Samen met Pieter Plooij, Fred Maurer, Jan-Joost de Weijer, Henk Tijdeman en Lex Meijbaum en niet te vergeten alle lieftallige stuurvrouwen heb ik vele keren de tolhuissluis mogen “aantikken”. Wetende dat heen en terug 13km is zei ik eens bij het afvaren: “kom op jongens, we pakken die 1300 halen even.”, waarop Fred mij bestraffend toesprak met het verzoek dit nooit nogmaals te zeggen.
Wat is je leukste of meest opmerkelijke belevenis bij MdR ?
Dat zijn er vele, waaronder natuurlijk de beide KikaRoW tochten in 2005 en 2019. De goede klassering van de Heren Veteranen Clubacht in 2001 en de Dames Veteranen E in 2024 op de Head. En mijn forse aanvaring met Rogier Kokelaar in de skiff. Het gebeurde toen ik net het gemaal bij het drie-provinciepunt richting de sluis was gepasseerd. De Amstel heeft daar een aantal slingeringen waardoor ik teveel op het midden kwam. Hetzelfde was Rogier overkomen.
Met een daverde klap zat ik op het puntje van de waterkering met op bakboord nog maar een halve koolstof riem en een fractie later passeerde Rogier in mijn blikveld met zijn skiff in dezelfde configuratie. Het uiteinde van zijn bakboordriem hing nog met een paar vezels aan elkaar. We waren allebei blijven zitten, maar Rogier zat nog met zijn voeten in het voetenboord. Ik niet en viel langzaam om. Het was in de zomer, dus niet onaangenaam.
Hij vroeg mijn stuurboordriem om mee naar huis te varen. Ik zei hem dat dat waardeloos roeide, waarop hij ook maar ging zwemmen. Eenmaal op de wal ben ik met de wrakstukken teruggelopen naar de loods en heb goeie riemen gehaald. Netjes weer ingestapt en gezamenlijk terug naar de loods om de boten te inspecteren. Gelukkig geen schade aan de boten. We hebben samen ieder ons deel van de schade betaald. Gelukkig hadden wij geen letsel. Het had ook anders kunnen aflopen. De klap waarmee de twee riemen als glasstokjes afbraken zit nog diep in mijn geheugen.
Bijna niemand weet meer ……
Bijna niemand weet meer dat ik zes jaar weg was bij MdR en bij Het Spaarne in een goede Heren Veteranen E acht roeide.
Jan Koen, je bent groot voorstander van boordroeien. Waarom vind je dat we dat meer zouden moeten doen bij MdR ?
Als ‘echte roeier’ moet je ook kunnen boordroeien. De balans is moeilijker omdat je afhankelijk bent van wat de roeiers op het andere boord doen. Het moet op beide boorden volstrekt synchroon gaan en vergt een gedisciplineerd roeien. Het machtige van boordroeien vind ik dat je met al je kracht aan één riem kan hangen en daarmee machtige halen kan maken. Met scullen is het mij nooit zo goed gelukt om mijn krachten kwijt te kunnen als met het boordroeien. Die ervaring wil ik graag ook andere roeiers bijbrengen, waarbij ik niet alleen aan heren denk, maar zeker ook aan de dames.
Doe je eigenlijk nog steeds aan zweefvliegen ?
Met het zweefvliegen ben ik eind 2024 gestopt. Ik had mij in mijn kop gezet na mijn pensionering in januari 2018 het zweefvliegbrevet te behalen. Daarvoor ben ik gaan lessen bij Zweefvliegcentrum Noordkop in Slootdorp (Noord Holland). Inclusief de corona perikelen heb ik in oktober 2021 dat doel bereikt. Zweefvliegen is een prachtige maar veeleisende sport. Het vliegen is uiterst solistisch en ging mij vaak vervelen na 1,5 uur herhaald klimmen in thermiekbellen en binnen een straal van 12km rondvliegen. Mijn blaas hield het vaak niet langer uit. Het uitzicht daar op de Noordkop is bij helder weer en mooie cumuli waanzinnig mooi. Maar het is mooi geweest. Ik beperk mij nu tot de prachtige roeisport.
Zien we je nog een keer strijden op de wintercompetitie ?
Vanwege hartritme stoornissen wil ik niet meer wedstrijdroeien. Ik vind het ook voor mijn ploeggenoten niet fijn na enkele km het gas eraf te moeten gooien omdat ik even geen lucht kan krijgen. Maar ploegen begeleiden en meefietsen met de wedstrijd doe ik nog steeds. En als ik dan bij een ploegje instap, kan ik het toch niet nalaten stevig door te roeien en er een lekkere work-out van te maken. Ik heb er dan lol in als andere ploegleden opmerken dat we er een aardig gangetje in hebben.
Wat wil je nog zeggen of wensen ?
Ik zou graag mijn mederoeiers willen oproepen de boten met zorg te behandelen. Alle verkeersreglementen beginnen met de zin dat men altijd moet trachten een aanvaring te vermijden. Dat houdt dus ook in dat je “je recht” niet moet laten gelden als dit tot een ongeluk leidt. Je hebt namelijk niet het recht tot een aanvaring. En verder geeft een beetje meer zorg veel minder druk op de vrijwilligers van de Materiaal Commissie die in stilte vaak de gemelde gebreken verhelpen. In onze boten zit meer techniek verborgen dan je denkt.
Bij die zorg hoort volgens mij ook leren van de fouten van anderen. Dat kan bijvoorbeeld door goed te kijken naar de veiligheidspublicaties op de website van MdR onder de noemer ‘kreukels‘.
Dat is een mooi advies van iemand met 57 jaar ervaring in het ‘machtige roeien’ en het coachen van roeiers.
foto: Eva / redactie: Gert met een bijdrage van Cees