Twee C4x met MdR-leden deden mee op 18 januari.
Eenentwintig roeiboten waren aangemeld voor deze editie. De laatste van dit seizoen. Het zijn boten van RIC, De Hoop, De Amstel en MdR.
Het is mooi helder weer, geen wind, geen wolken, beetje fris. De temperatuur daalt elk uur met 1 graad. Wij komen met bus, tram of op de fiets naar De Amstel. Die vereniging stelt MdR 2 boten beschikbaar, voorzien van de minimum voorgeschreven verlichting: een witte lamp op een steel. Nog 5 andere boten worden gevuld met roeiers die graag een enerverend roeitochtje door Amsterdam by night willen ervaren. En de lichtkunstwerken vanaf het water willen bewonderen.
Het is de bedoeling om in een strak konvooi van 7 boten bij elkaar te blijven. De kopboot wijst de weg. Ook hebben we digitaal de route gekregen. Handig – op je scherm zie je waar je op de route bent. Op moeilijke punten staan vrijwilligers van de organisatie met megafoons. Ze geven aan of het veilig is om een drukke vaarroute over te steken of dat je bijvoorbeeld direct na een brug een haakse bocht naar stuurboord of bakboord moet maken.
Strak konvooi ?
Echt strak kan het konvooi op drukke delen van de route niet zijn. Onze twee boten hebben ook achterop een lichtje dankzij de service van Freya. Maar veel andere roeiboten hebben alleen het witte lampje op de boeg.
We ontdekken dat als zo’n boot zonder achterlicht voor je een donkere brug invaart en dan niet meer zichtbaar is, je niet mag aannemen dat hij ook echt weg is. Bij te weinig snelheid en slippende riemen ligt de boot er gewoon nog. Als je zelf wel met voldoende snelheid de brug neemt, is het een uitdaging om op tijd te reageren. Daar krijg je het als stuur gelijk weer warm van.
Houden !
Wij hebben gelukkig Remmert op slag zitten. Hij adviseert op tijd met luide stem de achteropkomende boot om te houden. Ik ben telkens weer gerustgesteld als ik Dick direct daarna ‘laat lopen – houden beide boorden‘ hoor roepen.
Spookachtig
Bij het scheepvaartmuseum is het opeens heel nevelig. Het VOC-schip Amsterdam komt spookachtig in beeld. Later horen we dat de clubteams van RIC en De Hoop niet meer naar Nemo mochten roeien. Hun route werd ingekort door het Nautisch Toezicht van Amsterdam.
De Herengracht – met een scala van lichtkunst – is vanaf 20.00 u even exclusief voor roeiboten en kano’s. De motorboot die zich in onze formatie frommelt, wordt door de organisatie naar de kant gehaald. Mooie actie.
sfeerbeeld vanaf de Suskindbrug
Mooie lichtkunst ook. We mogen niet stil liggen – geen eigen foto’s dus, maar de belevenis telt. Dat geldt ook voor de geuren die we zo in het centrum van de stad opsnuiven: wafels, pannenkoeken en hasj.
Er ontstaat enige verwarring door een foutje in het routekaartje. Op de kaart staat dat we over de Prinsengracht moeten, maar we worden de Keizersgracht opgestuurd. Dat blijkt uiteindelijk ook de bedoeling. Kunnen we toch zeggen dat we in die donkere gracht 2x zijn rondgegaan. Dick moest zijn team ook nog een aardig stukje laten strijken om een rondvaartboot de ruimte te geven.
Ja, je moet als stuur het hoofd koel houden. En je roeiteam moet accuraat reageren. Dat lukt allemaal. Ook met een record aantal commando’s.
Ons konvooi is intussen helemaal uit elkaar gespeeld, maar de MdR-combinatie wordt net op tijd hersteld. We kunnen zo met z’n beiden de juiste route blijven volgen.
Na 2,5 uur komen we weer aan bij De Amstel met ruim 12 kilometer op de klok. De wachtminuten telt het systeem niet mee – 2 uur en 4 minuten hebben we actief geroeid.
Met thee, koffie, nootjes en (gratis service van de zaak: chocomousse met slagroom) praten we nog even gezellig na. Wat een bijzondere belevenis is dit!
tekst: Gert / foto’s: Canan en ALF organisatie