Sanne en Coen in actie

DIYR op 5 en 6 juli 2025

De DIYR, Dutch International Youth Regatta, op de Bosbaan is de laatste wedstrijd van het 2km seizoen. Coen en Sanne gingen samen met een andere vereniging de boot in. Coen samen met vereniging de Amstel en Sanne samen met vereniging RIC. Ze roeiden ook samen als broer en zus in de dubbel voor MdR. Dit als mooie afsluiting van het 2 km seizoen. Bij de DIYR zijn ze in diverse nummers gestart. Coen: 4x en de dubbel. Sanne: skiff, de dubbel en de 4x.

Nieuw bij de DIYR:
Dit jaar heeft de organisatie van de DIYR wat nieuws bedacht, omdat het een jubileum jaar is. Het is het vijfde jaar dat de DIYR georganiseerd wordt. Ze hebben besloten dat alle voorwedstrijden als ´broken 2km´ worden geroeid. Dat is 1000m roeien, 500m rust en dan 500m sprint.

Vanwege de verbouwing voor het WK in 2026 zijn de afstandslijnen boven de Bosbaan weggehaald. Daardoor hangen er op de start van de 500 m ook geen touwtjes meer met een blokje.
Wel hebben ze een oranje boei met een wokkel in het water geplaatst. Dus bij de start van de 500m moet je de wokkel tussen je knieën stoppen om stil te blijven liggen. Vanaf de kant kijken ze of je goed ligt.

Als je snel genoeg bij de voorwedstrijden roeit, mag je door naar de finale later op de dag. Alle finales zijn wel gewoon 2km. Gelukkig zijn de startblokken van de 500m dan opgeruimd.

Sanne in de skiff:
Voor mijn wedstrijd in de skiff is het zaterdag vroeg opstaan. Ik start in het 1 e blok om 9:15, het is een voorwedstrijd en dus geldt ´broken 2km´. We halen eerst de botenwagen bij MdR op en rijden naar de Bosbaan. We zijn vroeg, het is nog heerlijk rustig en je hoort de vogels fluiten.

Op een gegeven moment is het tijd om op te roeien, gelukkig in een vertrouwde boot, de Machgyel, en in de inmiddels ook vertrouwde omgeving van de Bosbaan. Een paar startjes gedaan en nog even naar de overkant gevaren om verder in te roeien. Met de wedstrijd stond er een stevige wind, wat het wel moeilijker maakte. Bij de start van de 1000m lag ik een beetje scheef door de wind zodat ik tegen een paar boeien aanroeide.

Snel hersteld en weer verder gegaan. Door de wind was het een kunst om goed uit te blijven drukken. Maar gelukkig ging de 1000 meter voor de rest heel goed. Na de 1000 meter heb je 500 meter om naar de start van de sprint te gaan. Daar moest ik met een wokkel tussen mijn knieën in starten. Dit ging verrassend goed alleen krijg je er wel natte handen van. De 500 meter ging voor mij een stuk makkelijker en bij de laatste 250 meter heb ik nog een hele sterke eindsprint in kunnen zetten.

Coen moedigt Sanne aan:
Zaterdag was het alweer vroeg opstaan om 8 uur s’ ochtends op de Bosbaan te staan en de skiff van Sanne op te riggeren om vervolgens in één van de eerste races te starten. Terwijl Sanne aan het oproeien was, had ik de voorbespreking van mijn eerste wedstrijd van de DIYR in de dubbelvier. Aangezien Sanne als voorwedstrijd een broken 2km had, wist ik precies wanneer Sanne de 500 meter zou starten. Dus ik vraag aan mijn coaches of ik even weg mag net voor mijn wedstrijd om mijn zus aan te moedigen.

Na de voorbespreking had ik nog 10 minuten voordat we met de dubbelvier het water op wilden. Ik ging snel naar het erevlot waar je uitkijkt op de laatste 200 meter van de roeibaan. Daar ging ik zo hard mogelijk mijn zus aanmoedigen. Hopelijk hoort ze dat ondanks de afstand. Haar baan ligt helemaal aan de andere kant van de Bosbaan. Later hoor ik dat ze het heeft gehoord – ik helemaal blij !

Coen in de 4x
Daarna snel terug om zelf te gaan oproeien in de dubbelvier. Ze kwamen al met de boot naar buiten toen ik aankwam. Mijn coach tilt op mijn plek, dus snel overnemen en de boot in het water leggen. Tijdens het oproeien merkten we al dat er een stevige wind stond, maar gelukkig hadden we tijdens de wedstrijd de wind mee.

De 1000 meter van de broken 2km waren we iets te hard van start gegaan, waardoor we de 2e 500 meter inzakten.
Toen een stukje roeien naar de start van de 500 meter. De 500 meter ging erg goed en uiteindelijk waren we derde op de 500 meter en vierde op de 1000 meter. Dat bracht ons in de B- finale !

Helaas hebben we onze boeg na de voorwedstrijd ziek naar huis gestuurd, omdat het niet anders kon. Hij was eigenlijk te ziek om een wedstrijd te starten, maar als hij niks zegt dan kunnen wij er ook niet veel aan doen. Onze coaches moesten dus op zoek naar een invaller. Gelukkig was die snel gevonden.

Helaas was Sanne net niet snel genoeg om te mogen starten in de finale van de skiffs en was ze klaar voor vandaag. Ik had nog de B-finale van de vier om 16:20.

Tijdens het oproeien voor de finale was het wel wennen aan de invaller, en het weer was ook moeilijker geworden. De wind was zo sterk dat sommige golven zelfs in de vier sloegen. Gelukkig niet al te erg. De wedstrijd over 2 kilometer ging erg goed, alleen had ik in de laatste 200 meter opeens een riem die uit mijn hand vloog.

Gelukkig kon ik hem snel weer pakken en roeiden we weer verder. We werden vierde in de B-finale waar we hartstikke blij mee waren. We hadden verwacht dat we laatste zouden worden.

Sanne in de 4x:
In de dubbel vier ging ik op zondag weer vroeg het water op. We waren de aftrap van zondag. Ook nu in de ochtend was het een voorwedstrijd en dus broken 2km. Daar hadden we niet zo veel op getraind, maar uiteindelijk zijn we toch in de finale terecht gekomen. Iedereen was er wel blij mee, dan hadden we toch nog een kans om de 2km te roeien en te hopen dat het beter gaat in de middag.

De finale van de 4x was om half 4. Tijdens het oproeien wat snelheidswisselingen gedaan om zo de spieren te activeren. De start van de finale was een beetje uitgelopen en ze moesten de startblokken van de 500 m nog weghalen.

Dit is hoe de start verliep:
Er wordt omgeroepen wie in welke baan mag gaan liggen. Iedereen gaat dan strijkend naar het startblok toe waar je boot wordt vastgehouden. Ze geven aan dat ze over 2 minuten gaan starten. Dan kan je nog even ontspannen gaan zitten. Dan zeggen ze ‘Opgelet’. Iedere ploeg wordt opgenoemd en dan hoor je te starten.

Maar het duurde wel even en dus gaven ze weer aan dat we mochten ontspannen. Het weghalen van de startblokken van de 500m was nog niet gelukt. Het duurde zolang dat we zelfs in onze eigen baan een stukje heen en weer mochten roeien om in beweging te blijven. Ik denk dat het wel 10 minuten in totaal duurde voordat we eindelijk gingen starten.

De wedstrijd (over 2 km) ging echt super goed. We zijn sterk gestart en hadden afgesproken om bij iedere 500m een opzetje te doen om ervoor te zorgen dat we niet inzakten. Dat werkte erg goed. Bij de laatste 250m hebben we nog een hele sterke eindsprint in kunnen zetten.
Iedereen was erg tevreden en blij dat het veel beter ging dan in de ochtend. Een leuke afsluiting in combinatie met RIC.

Samen in de dubbel:
Als afsluiter van het seizoen gingen we samen in de dubbel starten in een OSB veld op zondag. Dit is een veld waar iedereen in mag starten onder de 23. In ons veld starten 2 heats. We hadden al gekeken naar onze tegenstanders. Daarbij hadden we gemerkt dat er een mannen dubbel twee meedoet die veel 2km wedstrijden heeft gevaren met max. een tijd van 7 min en 30 seconden.

Het inhalen van die dubbel twee is geen optie. Maar dat bederft de voorpret voor ons niet. We gaan gewoon keihard ons best doen. Ook hebben we een tegenstander uit Pakistan, waar we niet zoveel van weten. Het kan alle kanten uit gaan. Sommige Pakistanen doen het dit weekend heel goed, terwijl anderen er juist helemaal niks van bakken.

De wedstrijd van de dubbel startte om half 6; wij zaten in de eerste heat. Coen zat op slag en Sanne op boeg. Tijdens het oproeien merkten we al gauw dat er bijna geen wind stond. Dit in tegenstelling tot zaterdag. Dit was erg fijn, omdat we niet zo vaak in de dubbel hadden gezeten met elkaar. Toen was het wachten tot de wedstrijd begon en lagen we met alle dubbels bij elkaar. Hier en daar nog wat gesproken en succes gewenst en dan is het tijd om te starten.

Bij de start lagen we in baan 4. De start ging erg goed en we merkten meteen dat de mannen dubbel veel sneller zou zijn. Tijdens de eerste 1000 meter ging het erg goed en uiteindelijk hadden we een best grote voorsprong op de Pakistanen. Die waren zo aan het schommelen van banen dat ze in onze baan terecht kwamen !

Dit was voor ons geen probleem omdat we een grote voorsprong hadden. Bij de 1500 meter schakelden we nog een
tandje bij, zodat we konden opbouwen naar een krachtige eindsprint. De laatste 250 meter had Coen als slag zoiets van ‘nu gaan we voor alles of niks‘ dus gaat het tempo omhoog in de hoop dat Sanne meegaat. Dat doet ze! Dit resulteert in een hele mooie eindsprint.
In onze heat worden we tweede met een prachtige tijd van 8:22,23. In het totale klassement (7 ploegen) zijn we
derde !

Na onze wedstrijd hebben we de boot weer afgeriggerd en kon de botenwagen weer terug naar MdR. Voordat we vertrokken kwamen we nog de dubbel van roeivereniging Weesp tegen. We hebben nog even met elkaar gekletst en gevraagd hoe het bij hen ging. Zij waren ook tevreden ondanks dat ze zes secondes langzamer waren dan wij.

De Amstel Drecht Regatta:
We zien jullie allemaal weer bij de Amstel Drecht Regatta op 5 oktober! En verwachten we dat iedereen mee gaat doen, ongeacht hoelang je al roeit en hoe goed je roeit.
Als jeugdroeiers hopen we dat de Amstel Drecht Regatta bij meer verenigingen ook als jeugdwedstrijd wordt gezien. Daarom willen we ook vragen aan de commissie van de Amstel Drecht Regatta om posters te maken zodat die opgehangen kunnen worden bij andere roeiverenigingen. Als het nodig is willen we met de posters een rondje fietsen om ze bij andere verenigingen op te hangen. Op die manier kan de wedstrijd nog beter bekend worden onder jeugd- en studentenroeiers.

tekst: Coen en Sanne
Foto’s van:
Ouders van Coen en Sanne
Leo de Keizer

Scroll naar boven