Het kanoweekend van dit jaar was het weekend van 6-8 september. Dit jaar was de keuze gevallen op tochten over de rivier de Eems. Nu zullen vele mensen meteen denken aan de brede Eems in Noord-Duitsland of de Eemshaven. Maar ons doel was veel zuidelijker nabij Munster (hoogte Enschede) waar de smalle en ondiepe Eems nog in oorspronkelijke vorm kronkelt door een natuurgebied.
Roos en Liesbeth hadden in de weken voorafgaande aan het weekend een goede kampeerplek geregeld bij de lokale kanovereniging Kanufreunde Emshaie (er zijn haaien in de Eems?) in Greven. De 13 deelnemers werden bij aankomst aldaar ontvangen door Thorsten en zijn zoon Felix die ons wegwijs maakten in het clubgebouw waarvan we het sanitair en keuken konden gebruiken. Zij zouden ons ook begeleiden gedurende de komende 2 dagen bij onze tochten.
Vlot ontstond er op de vrijdagmiddag een kleine camping van tentjes in vele vormen en maten. Daarna kon iedereen aanschuiven bij de BBQ die Peter en Edwin voor de eerste avond hadden geregeld.
Op zaterdag eerst een gezamenlijk ontbijt. Sommige mensen hadden wat minder uitgeslapen door enkele irritante duiven die heel discussies hadden gehouden in de bomen. Daarna werden de voorbereidingen getroffen voor de kanotocht. Kleding op orde voor het varen en droge kleding voor na afloop, een lunchpakketje, wat reepjes en water. Tenslotte de boten op de botenwagen en op pad.
Altijd een beetje gedoe de mensen en materiaal bij het beginpunt af te leveren en daarna de auto’s naar het eindpunt te brengen. Even zeker stellen dat alle spullen in de juiste auto’s zitten en dat gaat niet altijd goed, zoals later zal blijken. Maar aan het einde van de ochtend gingen we op pad voor een tocht van 14 km met de optie om uit te breiden tot ruim 20 km.
Gezien de aard van de rivier hadden we gekozen voor onze kleinere wildwater bootjes. Die navigeren wat makkelijk over de smalle en kronkelend rivier. Ook fijner varen met ondiepe plekken, met stenen en takken vlak onder het wateroppervlak. Nadeel is dat de vorm van de bootjes minder gestroomlijnd is en dus iets zwaarder varen.
De enigszins stromende rivier was een oase van rust. Oevers vol met groen en vogels, zoals meerdere blauwe ijsvogels. Tot vreugde van allen kwamen we zelfs een 4-tal stroomversnellingen en vervalletjes tegen. Toch nog een suggestie van wildwater. Sommige deelnemers wilde graag spelen in het ‘wilde water’ en waren moeilijk te motiveren om door te varen. Op meerdere plekken kon je goed zien dat het water hier in het voorjaar meer dan 2 meter hoger staat. Op die momenten is de rivier echt ongeschikt voor kanotochten en gevaarlijk. Kan je je haast niet voorstellen.
Halverwege gestopt voor korte lunch onder een boom, want het was prachtig weer en zonnetje liet zich gelden. Na 14 km kwam de eerste mogelijkheid de tocht af te breken. Voor sommige was het genoeg, maar enkele stoere kanoërs besloten een extra 10 km door te varen naar de camping.
Na afloop van de tocht een lekkere douche en schone kleren aan. Met een glas wijn of bier napraten over de tocht en de plannen voor de zondag. ’s Avonds lekker uit eten bij de plaatselijke Italiaan en als toetje naar de ijssalon.
De zondag startten we nogal rommelig. Het afleveren van de mensen en materiaal met het zogenaamde omrijden van de auto’s had enkele haken en ogen. Op een bepaald moment waren we een deelnemer even kwijt, maar met enige vertraging konden we op pad. Ook wat gedoe om juiste spullen in de juiste auto’s te krijgen…zoals eerder gezegd dat moet je goed regelen want anders…
Die zondag zijn we een stuk van de rivier gaan varen met een ander karakter. Wederom een tocht van 12 km. Dit stuk van de rivier heeft een meer open karakter. De rivier heeft hier mooie zandbanken en hogere zandwallen waar vogels holletjes in gemaakt hadden. Iedereen kan lekker in zijn eigen tempo varen, sommige genieten in stilte van de omgeving en anderen kletsen je de oren van het hoofd. Sommige kanoërs blijken de Duitse taal erg goed te beheersen. De usual suspects hadden natuurlijk een waterpistool (Edwin) en bal (Felix) meegenomen om onderweg te spelen.
Na aankomst bij het eindpunt gaat iedereen de kano’s opbinden en spullen opbergen. Gauw droge kleren aan die in de auto’s zitten…maar dan moet je wel je auto in kunnen…Maar dan blijkt van 1 auto de sleutels per ongeluk in een auto te liggen die bij het beginpunt staat. Dus is een extra ritje nodig om die sleutels te gaan ophalen…zijn we net op pad merkt de eigenaar van de auto op het beginpunt op ‘ik heb mijn sleutels niet bij me’ en die blijken te zitten in de botenwagen onder de reeds opgebonden boten…Dus terug, boten weer van de botenwagen, sleutels pakken en weer op pad…Gelukkig op het beginpunt de ontbrekende sleutels gevonden in rugzakje.
Terug op de camping gauw inpakken en opruimen, beetje stofzuigen en sanitair schoonmaken. Even met Thorsten alles nagelopen en de 2 sleutels van het gebouw teruggeven…Maar je gelooft het niet, 1 van de sleutels blijkt onvindbaar. Aangemoedigd door Roos doorzoekt iedereen zijn tassen, maar geen resultaat…totdat iemand onder de douche bedenkt ‘jongens ik weet waar de sleutel is, in mijn tas’. Nu kunnen we echt afscheid nemen en allemaal op pad naar huis.
Wederom een zeer geslaagd kanoweekend met een leuke groep, perfect geregeld door Roos en Liesbeth. Was je er niet bij, dan heb je iets gemist en pak je kans volgend jaar.