Zondag 7 april, windkracht 5 en de toercommissie laat de kajaktocht Almere doorgaan. Zijn ze gek geworden?
Weken ervoor waren de voorspellingen de hele dag alleen maar regen en hard waaien. We maakten ons al zorgen dat we het moesten annuleren, maar het weer werd steeds beter en beter. Het zou zonde zijn om het nu te moeten annuleren vanwege de wind. Roos en Liesbeth staken de koppen bij elkaar en hebben de route grondig bekeken. Er waren twee plassen. De Noorderplassen en het Weerwater. Bij het Weerwater zouden we starten. Op zich gunstig want als we onze start zouden verleggen van de haven naar het strandje konden we in de luwte van een eilandengroep blijven en zo de wijk in duiken. We stippelden een route uit over het Weerwater en skipten de Noorderplassen.
Tegelijkertijd hadden we een plan B bedacht als we het echt niet aan durfden om met een groep van 17 het ruige water op te gaan, maar op de dag zelf besloten we toch Almere aan te houden en iedereen op de app alvast goed bang te maken voor de wind.
De tocht
Het was een stralende dag, vanaf het strandje nauwelijks een golfje waarneembaar en iedereen had er zin in. Voor vertrek was er een grondige instructie geweest over de afwijkende route en we hebben met elkaar uitgesproken wat je van wie kon verwachten als het varen moeilijk werd.
Ik kan je zeggen, we hadden een iets teleurstellende omgeving op een flat met bloemetjesopdruk na. Maar het varen in de luwte ging heel soepeltjes. Met de ‘woeste’ wind in de rug staken we vanaf het eilandengroepje het laatste stukje plas over en doken de slootjes van de wijk in. De wind blies ons het slootje door en we konden genieten van de vele architectonische (eentonige) uitspattingen van Almere. Hier waren duidelijk wijken de grond uit gestampt, maar met wel met zorg en het een en ander aan groen.
We kwamen uit bij een kleiner plasje, de Leeghwaterplas, en daar wilden we lunchen. Hier bleek een stenen strandje gemaakt te zijn waardoor alle mensen met kwetsbare boten rechtsomkeer maakten en een stukje terug uit stapten. We hebben heerlijk geluncht in het zonnetje, geplast in de struikjes en honden van de boterhammen weggestuurd. Het blijft altijd een verrassing wat iedereen uit de boot tovert aan lekkers, de hongerige- en lunchpakket vergetende gezamenlijk weten te voeden en we spotten een nieuw soort inklapbaar visserskrukje waar iedereen erg over te spreken was. Een Nederlands design product gewoon te koop bij …. Bewonderingswaardig hoe open we met elkaar in zijn.
Na de lunch moesten we dan het plasje over waar we dit keer wel ’vol’ de golven zouden krijgen. Een enkeling moest aardig bijpoten, werden de lichtere bootjes wat uit de richting geblazen, maar het verliep boven verwachting. We zette onze tocht voort, verrassend hoeveel water Almere heeft en omdat het een al inclusief tocht was, hebben we ook het industrieterrein vanaf het water meegepakt, zijn we door het Beatrixpark gevaren en zo binnendoor terug naar de haven alwaar we wel zouden uitstappen, maar niet zijn begonnen.
Nog een kano-groep
Vanaf de haven vertrok die dag nog een andere club met 7 personen die ook de tocht door Almere gingen varen. Vrolijkheid alom en we verheugden ons al op een stuk samen te varen of elkaar ergens te treffen!
Lekker omslachtig vanaf het strandje waren we in onze boten gekropen en wiebelden en schoven we naar het diepere water. We peddelden in redelijke luwte om het eerste eilandje heen en doken het voormalige Floriadeterrein in. We waren echter verbaasd dat we de andere club niet meer tegenkwamen, zouden ze dan toch met de klok mee zijn gaan varen?
Nagenietend van de tocht hebben we de boten opgeladen en kwamen we warempel iemand van de andere club tegen. Hij was blij dat wij het goed maakten want zij waren door de brandweer bij de Noorderplassen uit het water geplukt en hij was nu bij de auto afgezet zodat hij de anderen kon gaan halen om terug naar de auto’s te brengen. Naast hem zat een onderkoeld persoon gewikkeld in folie zagen een paar mensen.
We schrokken ons kapot!
We hebben met ons allen nog een drankje op het terras bij de waterskibaan gedaan en konden er niet over uit wat er nu was mis gegaan. Omdat we vol vragen zaten en ter lering hebben we contact gelegd met de club. We zijn erg blij te horen dat ze het allemaal weer goed maken na dit incident en dat ze met ons wilden delen wat er is gebeurd.
Wat er was gebeurd
De surfski is omgegaan, de redder had geen grip op de boot en tijdens een niet afgesproken actie van de drenkeling is de redder ook om gegaan. Het lukte niet om de boten naar de drenkelingen gesleept te krijgen waardoor ze lang in het water lagen en één daarvan het te koud kreeg. Uiteindelijk zijn ze achter een boot hangend met moeite naar de kant gekomen.
Een ander is omgegaan door de golven dwars op de boot te hebben. Die ander was nabij de kant en heeft zichzelf en boot naar de kant gekregen. Er waren twee mensen met ‘Eagle’ toerboten die niet in de problemen kwamen, zij hebben de derde drenkeling naar de kant kunnen brengen.
Iemand aan de kant heeft de hulpdiensten gebeld. De politie die ter plaatse was, zei dat er de laatste tijd meerdere incidenten zijn geweest, soms met dodelijke afloop. Vandaar waarschijnlijk, dat de brandweer is ingezet. De brandweer, die veel tijd nodig had om hun boot te water te laten, heeft uiteindelijk de twee drenkelingen die inmiddels kleumend op de noordoever zaten opgehaald.
Kortweg zijn dit de leerpunten:
- Tijdens de voorbereidingen en de tocht hebben ze het weer niet in de gaten gehouden en dit niet met elkaar besproken.
- Er ging iemand met een surfski voor het eerst mee, hij was wel ervaren, maar niet met deze omstandigheden.
- Eén persoon beheerste de reddingen maar was onbekend met de surfski. Het probleem is dat de boot rond en glad is waardoor de redder ook om ging (Het blijkt dat een andere manier van ‘redden’ nodig is). Doordat alles lang duurde werden de drenkelingen koud.
- Iedereen was met zichzelf bezig om de plas over te steken waardoor de groep niet goed bij elkaar bleef.
- Slepen van boten lukte niet door o.a. de wind en bij omgaan was de boot en peddel sneller weg dan dat je er achteraan kon zwemmen
- Na de lunch heeft een enkeling zijn zwemvest uit gedaan.
Laten we niet oordelen maar vooral dankbaar zijn dat ze de lessen met ons hebben willen delen en dit incident voor ons als club als voorbeeld zien waarom het zo belangrijk is dat we investeren in (technisch) goed leren varen, eskimoteren, oefenen met reddingen en het goed voorbereiden van een tocht!
Tekst en foto: Liesbeth Wielders