Afgelopen weekend verzamelde een gezellige groep van ruim 20 kanoleden zich in Luxemburg voor het traditionele Ardennen weekend. Theo en Eef hadden de organisatie weer op zich genomen. Een leuke mix van mensen die al jaren varen en meer recente aanwas had zich ingeschreven. Van jong tot oud. Heel leuke verrassing was dat Tim en Bram als ervaren kanoërs erbij waren en zouden helpen op de wildwaterbaan.
Wederom was gekozen voor de rustieke locatie bij het plaatsje Wiltz, een soort berghut van de lokale scoutinggroep. Een hut met een rustiek karakter, originele details en duct-tape op de kieren tegen de tocht. Een goede basis voor de avontuurlijk ingestelde bezoeker. Een eetzaal en simpele keuken, wasgelegenheid en toilet, een typische huttenlager met twee rijen matrassen.
Enkele personen kozen ervoor om een tentje op te zetten tussen de bomen van het omliggende bos. Ver weg van gesnurk en in de frisse lucht. Prima te doen, niks te koud met goede slaapzak. Eén kampeerder was slachtoffer van een ‘constructiefout’, zijn grondzeil zat niet helemaal lekker. Als gevolg daarvan besloot zijn tas met kleding als spons te fungeren tijdens de stevige hoosbui in de nacht van vrijdag op zaterdag.
Aan het einde van de vrijdag druppelde iedereen binnen op het kamp. Een plekje zoeken, wat bijpraten over de reis en daarna aan de maaltijd. Die avond verzorgde Theo en Albert een rijk gevulde vissoep. De rest van de avond plannen maken voor de volgende dagen en de voorpret. Door de recente regen zou er voldoende water moeten zijn, misschien wel een beetje te veel…
Op zaterdag gemeenschappelijk ontbijt met koffie, koffie uit de Douwe Egberts koffiezetapparaat dat elke kanoreis meegenomen wordt. Zo handig, druk op de knop en je hebt koffie of heet water. Gelukkig was Eef mee om te zorgen dat Theo voldoende bruinbrood haalde. Wel erg lekker en nog warm brood. Na het ontbijt een LUPA (Lunch Pakket) maken, want na wat uurtjes varen wil de innerlijke mens ook weer wat. Eén persoon was een beetje eigenwijs en vond het lunchpakket minder nodig. Die persoon moest tijdens het varen een boterhammetje lenen.
Op zaterdag splitste de groep zich in tweeën, één groep zou gaan varen op de wildwaterbaan bij Diekirch en de andere groep zou gewoon de Sure afvaren. Tegen alle verwachtingen in was het die dag mooi weer, met lekkere temperatuur en zelfs een fijn zonnetje. Beide groepen hebben zich prima vermaakt en sommige mensen hebben veel geleerd. Toch wel een verschil met de rustige Amstel in Uithoorn. Tegen de verwachting in stond er een beetje te veel water, waardoor het varen overal iets gemakkelijker was. Soms schuurde er wel een steen langs de onderkant van de boot, maar vele, normaal lastige, obstakels of speelrotsen waren verdwenen onder water.
Bij terugkomt werd de hut versierd met alle vochtige kleding in de hoop dat e.e.a. iets zou drogen voor de zondag. Die avond verzorgde Edwin met hulp een stevige pastamaaltijd met groente/vleessaus en een salade. Met vereende krachten werd er gesneden en knoflook geplet. Vlot stond het eten op tafel. En dan is het even stiller als iedereen verdiept is in zijn bord.
Door de regen was het waterniveau ook in België gestegen en werd er besloten om de Ourthe af te varen bij Nisramont. Een wat langer stuk van 14 km door een dal met mooie herfstkleuren op de omliggende hellingen. Het water was niet moeilijk, maar had toch wel wat leuke plekken om te spelen in golven. Wel wat grijzer weer vergeleken met zaterdag, maar wederom geen regen.
We waren een beetje laat op pad gegaan en kwamen daarom nog net voor donker bij de auto’s aan. Gauw de boten opbinden, droge kleding aan en met een omweg terug naar huis. Weer een mooi vaarweekend afgesloten.
Dank aan de organisatie Theo en Eef, weer een heel gezellige groep.
tekst en foto´s: Bart