de aanloop
Voor de eerste heat fietste ik naar het startpunt. Daar stonden de vrijwilligers klaar om de boten te laten oproeien naar het officiële startpunt. De ploegen lagen al in startvolgorde, dus ze werden één voor één afgeroepen en begonnen op te bouwen om zodoende op volle snelheid door het startpunt te varen. Dit ging buitengewoon soepel en nadat de laatste boot was gestart, begon ik mee te fietsen. Ik probeerde op de weg terug naar de vereniging zoveel mogelijk boten te passeren en als ik naar links keek was het een gaaf gezicht om al die boten in volle actie te zien. Op de club aangekomen ging ik op zoek naar mijn ploeggenoten. Maarten was druk bezig in de organisatie en Lex had in de eerste heat de heren acht van MdR gestuurd. Maar Hasso kon ik niet vinden, hoewel ik al op diverse plekken had gekeken.
Ik beng even bang dat we niet compleet zijn. Op een gegeven moment hoor ik dat Hasso toch aanwezig is. Hij was al aan het werk was geweest als vrijwilliger op de molen het Jonge Schaap (Zaanse Schans) en hij had dit netjes gemaild, maar ik had mijn mail niet gelezen. Ik haalde onze startnummers op en die werden op onze truien bevestigd, zodat die prima waren te zien bij de start en finish. We brachten onze boot, de Kijkduin, in het water en gingen roeien naar het startpunt. Dit ging prima en redelijk ontspannen. Echter, voorbij de Vrouwenakkerse brug vroeg Lex om te stoppen bij het wisselvlot nabij het schip De Doordrijver. Daar aangekomen bleek dat Lex een sanitaire stop moest inlassen. Terwijl we daar lagen, zie ik ineens dat Hasso dingen vanuit de boot het riet ingooit. Het blijkt een bananenschil te zijn. Zo gingen we, een stuk lichter, weer verder roeien naar het startpunt.
de race
Toen alle boten waren gearriveerd, begonnen ze weer met de startprocedure. Wij moesten wachten tot iedereen was vertrokken, want wij waren als laatste ingedeeld. Voor ons startte een gestuurde vier van De Meije (startno. 56). We voeren tot de voorstart en bouwden onze snelheid en kracht op. Aangezien ik op boeg zat en met mijn rechtervoet stuurde, zorgde ik meteen dat we zoveel mogelijk de ideale lijn gingen volgen. Dit betekende in de praktijk dat ik de boot erg aan bakboordzijde van de Amstel stuurde. Na ca. 1 tot 1,5e kilometer lagen we naast De Meije en gingen we deze boot voorbij. We gingen verder. De laatste bocht voor de Vrouwenakkerse brug lagen we naast Patricia Hay (startno. 54) en ik haalde haar aan de juiste zijde in, maar zij voer richting de bakboord kant van de Amstel, dus raakten onze riemen elkaar en moest zij inhouden – sorry Patricia – waardoor wij haar voorbij gingen. Dat was nummer 2 die we inhaalden. We roeiden onder de brug door en ik zag dat jeugdlid Sanne Burggraaf (startno. 53) voor ons lag. Na de bocht, op het rechte stuk haalden we ook haar in, terwijl ze van de kant werd aangemoedigd door haar vader Bart. Ook haar moeder, broer en oma fietsten mee. Dat was nummer 3 die we inhaalden. We gingen verder en na een paar honderd meter haalden we ook Theo Weij (startno. 50) in en dat was nummer 4! Wat een gaaf gevoel was dat!
Ik heb toch heel vaak aan deze wedstrijd meegedaan, maar ik kan mij niet heugen dat we ooit 4 boten hebben ingehaald, dus volgens mij had ik/hadden wij als ongestuurde vier een primeur! We hadden echt een winning mood, maar het gat met de voorgaande boot was te groot, waardoor het aantal door ons ingehaalde boten bleef steken op vier. Na de laatste bocht moesten we alleen nog maar op hetzelfde tempo naar de finish roeien en dat deden we prima. Vlak na de finish moesten we echter in de ankers om te voorkomen dat we zouden botsen met een andere roeiboot. Hierna roeiden we even door om ruimte te maken, zodat elke boot netjes kon aanleggen en de bemanning kon uitstappen. Dit ging prima en toen wij aan de beurt waren, tilden we de riemen van boord en daarna werd de boot netjes schoongemaakt en in het rek gelegd. Hierna gingen we naar de kantine om de uitslagen te bekijken en om wat te drinken en bij te praten. Niet lang daarna was de uitreiking van de prijzen.
de resultaten
Degene die eerste was geworden in zijn of haar categorie kregen medailles (blik). Was je de enige deelnemer in je categorie dan kreeg je bier in blik. Ik vermoedde het al en dat vermoeden kwam uit en ik liep naar voren en nam twee soorten bier in ontvangst voor onze ploeg.
Vada was de winnaar van de verenigingsprijs van vorig jaar en dit jaar was het Rijnland.
Van een aantal winnaars werden foto’s gemaakt, zowel door de organisatie als door de winnende vereniging zelf. Proteus-Eretes die in een aantal categorieën had gewonnen, barstte daarna luid uit in zingen en dit was heel leuk om te zien en horen.
De winnaars van de jeugd waren: MdR Olaf Hogerwerf jeugd skiff 18 jaar, MdR Sanne Burggraaf jeugd skiff 16 jaar en VADA Florian van der Veen Jeugd skiff 16 jaar. Zij kregen allen een medaille alsmede een blikje cola.
Wij waren eerste in onze categorie en hadden dus BLIK (bier in blik) met een tijd van : 17:51.3 minuten.
uitnodiging / uitdaging
Helaas waren er dit jaar niet veel ploegen van Michiel de Ruyter zelf, maar vanwege de fantastische organisatie, het geweldige weer, de superleuke sfeer op de kampanje, zou ik ieder roeilid willen uitdagen om volgend jaar gewoon mee te doen.
Dus: roei je regelmatig met je vaste roeiploeg doe dan het volgende:
- Denk er over na / bespreek het met elkaar
- Ga een aantal keer trainen om op elkaar ingespeeld te raken
- Geef je op
- En doe volgend jaar mee!
Zet maar alvast in je agenda de eerste zondag in oktober 2024:
DOE MEE MET DE AMSTEL DRECHT REGATTA.
Ik zie jullie graag volgend jaar.
Ik wil de organisatie en alle vrijwilligers hartelijk bedanken hun inzet waardoor deze jaargang weer een fantastische ervaring was.
Remmert Korthals.
tekst en foto bier: Remmert / overige foto’s: Theo Prins
