Het weekend van 2 en 3 april 2022 stond voor zo´n 25 roeiers van MdR in het teken van de Weerribben. Een prachtig natuurgebied, waarin dit weekend nagenoeg geen vogel te zien of te horen was. Op een eenzame (!) ooievaar op ’t nest na, geen eend, meerkoet, fuut, reiger of aalscholver te bekennen. Het ene duo gans bij de roeivereniging leek te zijn ingehuurd…. maar dat terzijde. Zaterdag ging het om het varen van een zgn. marathon van 55 km en zondag (met minstens 60 boten!) om de toertocht van 33 km. Alles georganiseerd door Roeivereniging ´t Diep in Steenwijk.
Beide groepen roeiers maakten gebruik van (bijna) dezelfde boten. Voor de marathon gingen ze mee naar Steenwijk, de volgende dag na de toertocht weer terug naar Uithoorn. Hier volgt een impressie van de toertocht:
Toertocht door de Weerribben
3 april 2022
Wie: Naar verluidt was Dick van Es de bedenker van dit plan. Met Sonja Schut als onvermoeibare meedenker. 15 mensen dachten ook dat het een goed idee was en schreven zich in. Onder hen een heel aantal nieuwe toerroeiers. Daarover straks meer.
Het weer: zonnig, een beetje fris, de wind leek mee te vallen; voor de middag was wel regen voorspeld. Maar ja, moet je je leven nou laten bepalen door de Buienradar? Het kan ook altijd meevallen. En dat deed het ook: slechts een paar spatjes en wat kleine hagelkorreltjes onderweg. Dat was het. Toch wel aardig wat wind, vooral op het open water van de Giethoornse plas en de Beulakerwiede. Dan ben je blij dat je C-boten mee hebt, met hogere boorden.
De vloot: vier boten van Michiel de Ruyter. Het was de bedoeling was om bij elkaar te blijven maar dat bleek moeilijk. Na een wissel werden er extra krachten ingezet en dat hielp.
De route: om in het natuurgebied van de Weerribben te komen ging de route eerst over flinke kanalen, op de heenweg wel een lang stuk, maar vóór de wind goed te doen.
Daarna kwamen we in het Nationaal Park Weerribben-Wieden, ruim 10.000 ha. aaneengesloten laagveenmoerasgebied; een labyrint van plassen, meren, slootjes, moerasbossen, rietpercelen en hooilanden. Met rietakkers, rietsnijderijen en drogende rietbundels; in Giethoorn mooie oude huizen en boerderijen, met de bekende houten (fiets)bruggetjes over het water.
Hier en daar zeer smal roeiwater. Met haakse bochten, met als gevolg opstoppingen door boten die door de wind in de kant geraakt waren. Dus alle tijd om te bedenken hoe we die bochten door konden komen, zonder het gedoe dat we voor ons zagen.
De terugweg met flinke wind op de kop, pijn in de billen, bijna niet meer kunnen zitten en wel heeeeel erg lange twee-kilometertrajecten viel niet mee. Wat waren de roeiers blij met de kreet: ik zie heel veel geparkeerde auto’s, ik zie botenwagens en ik zie mensen op een vlot om ons te helpen aankomen. Een van de dames van de organisatie: een rondje maken, tegen de wind in aanleggen. Nee mevrouw, dat zit er helaas niet meer in.
Hulde: aan alle nieuwe toerroeiers. Voor geoefende roeiers is een tocht van 35 km al geen kleinigheid, dus de nieuwe toerroeiers die voor het eerst een toertocht maken, verdienen een vet compliment. Eerlijk is eerlijk, eigenlijk vonden we het allemaal net te ver. Dat kwam ook doordat we een beetje pech hadden met de wind. Maar als de moeheid is verdwenen, blijven de mooie herinneringen aan een geslaagde dag.
Dank: aan het organisatiecomité. En niet onvermeld mogen blijven: Karl en Ellie, die de botenwagen en ons dierbaar roeimateriaal weer teruggebracht hebben naar Uithoorn.
Louk Thole
