Zondag 30 augustus wordt het overwegend droog na 11.00 u. Zo beweren de diensten die het kunnen weten. We beginnen daarom optimistisch aan de toertocht door De Ronde Venen. Slechts 2 boten deze keer. Waarschijnlijk omdat velen supporter zijn bij het WK roeien, en een week eerder een flinke groep naar Gent is geweest.
Hoe dan ook, we roeien enthousiast naar de Pondskoekersluis. Een historisch rijksmonument. Daarin dalen we minstens 1 meter en 75 centimeters af naar de Kerkvaart.
best spannend zo’n sluis ! Maar we blijven lachen.
In Mijdrecht dorp is er de Irenebrug boven een smal stukje water: de Bruggesloot. Te smal om te roeien, maar met de meegenomen peddel en ‘korte riemtechniek’ komen we in de Ringvaart. Donkere wolken pakken zich intussen samen boven onze hoofden. We wisselen soepel op het water en dan begint het te druppelen. Twee lage bruggen nemen we routineus.
Dan barst de bui los en die is flink geladen. Tot ver voorbij Wilnis is het een en al water. Vanuit diverse woonboten kijkt men ons verwonderd aan. We hebben geen droge draad meer aan ons lijf, maar op een of andere manier blijft het een leuk avontuur. Ook een parodie op een bekende maar licht wanhopige tekst van Blof helpt ons om de moed er in te houden:
‘t Regent harder dan ik hebben kan – Harder dan ik roeien kan – Het regent harder dan t gemaal aan kan – Harder dan ik hebben kan !
Bij het eiland van Hein wordt het droog en schijnt zelfs af en toe de zon.
Natte kleding hangen we even op. Met tosti’s en warme chocomelk komt iedereen weer op temperatuur. De bekers gebruiken we om de boten leeg te hozen. Dan vertrekken we voor de tweede helft. Met een stevige wind tegen gaan we naar de Oudhuizersluis. Omdat de sluiswachter weet dat we er aan komen, gaan de deuren al voor ons open. Deze sluis is ietsje groter. Het is een bijzondere gewaarwording om zo weer 175 centimeter naar boven te gaan.
Opnieuw een stuk tegen de wind in naar een zeer lage brug. Als blijkt dat de Agatha daar onderdoor kan, doen wij dat natuurlijk ook in onze Kijkduin. We wisselen hier weer soepeltjes op het water van de Kromme Mijdrecht.
Bij de fietsbrug is voldoende ruimte om roeiend te passeren. Dat is niet het geval bij de brug in De Hoef. Die is echt laag, maar we glijden er plat liggend onderdoor. Dan volgt het laatste stuk naar MdR.
Conclusie: De toertocht door De Ronde Venen is prachtig – zelfs als het regent – en voorzien van de nodige uitdagingen. Perfect voor de ~40 roeiers uit het hele land die volgende week deze route als gastentocht gaan ondernemen.
tekst: Gert / foto’s van diverse supporters langs de route, waaronder Dinie en de vader van Alexander.