Verrassing
Giovanni moest even bekomen van de schrik van de plotselinge, semi-officiële belangstelling. Hij had zich niet gerealiseerd dat er al 25 jaar verstreken zijn, sinds zijn aanmelding bij Michiel de Ruyter.

Zo is het gekomen
Destijds had Giovanni veel pijn bij het lopen. Om toch te kunnen sporten raadde zijn fysiotherapeut hem aan om eens te kijken naar roeien. Daar kun je tenslotte bij zitten. Zijn vrouw Olivia, bij veel van onze roeileden ook bekend, kende Michiel de Ruyter want ze had er in jongere jaren wel eens een wedstrijd geroeid. En zo kwam het dat good old Kees Blokland Giovanni destijds bij de vereniging ontving en rondleidde.

En daarna
Giovanni is er snel in gerold, in de vereniging. Kees Blokland had een carrièrepad voor hem uitgestippeld: C1, wherry, C2 en C4. De stuurproeven heeft hij gehaald met ezelsbruggetjes voor halend en strijkend varen, waar het lid van de proevencommissie van in de war raakte. Hij genoot en geniet nog steeds van het roeien en van die rare roeibeweging. Roeien is zíjn sport; met een ergometer thuis, werkt hij dagelijks aan zijn conditie.

Veel leden kennen Giovanni als instructeur: volwassenen instructie, jeugdinstructie. Op de ergometer leerlingen aan de hand van de cijfertjes op het display laten zien waar je de effectiviteit van de roeibeweging kunt verbeteren, dát vindt hij nog eens leuk. Maar na 15 jaar instructie geven en coachen is dat nu wel even mooi geweest. Andere activiteiten Hij heeft geweldige herinneringen aan de regiowedstrijden, veel gezelligheid en vooral veel taart. Daar deed je het voor. (De beloning voor de winnaars – red.). Bij de finale op de Bosbaan had de ploeg alles gegeven: het snot zogezegd voor de ogen weggeroeid, de slag trapte zo gruwelijk hard dat hij na twee halen achter z’n bankje zat. Met verschil van een ‘licht’ is het nipt misgegaan, dus helaas geen blik en geen taart. Je komt bij roei-evenementen steeds dezelfde mensen tegen, ze worden maatjes. Bij wedstrijden kun je zomaar in gesprek raken met toproeiers. Nog meer geweldige activiteiten: de Elfstedentocht, de AA-race in Alkmaar, winterwedstrijden en natuurlijk de Amstel-Drecht-Regatta: tig-, misschien wel 12 keer georganiseerd. Hij kan het niet laten. Dit jaar een verplichte pauze vanwege corona, maar de contacten met de roeibond zijn alweer gelegd voor volgend jaar (zondag 3 oktober 2021, niet vergeten mensen!).

Wat doe je nu op de club?
Ik roei met mijn ploeg De Pensionado’s op zaterdagmorgen en ik heb een ploeg op donderdagmorgen. Herma is een van de eerste leden van deze ploeg. Dankzij haar hebben wij wekelijks gewerkt aan het vasthouden van onze techniek. Herma, bedankt!

Wat was het leukste wat je hebt meegemaakt de afgelopen 25 jaar?
Dat was het evenement ter gelegenheid van de 400e geboortedag van Michiel de Ruyter:

Dat werd in 2007 herdacht met het naspelen van de verzoening tussen De Ruyter en Tromp in het Rechthuis in Uithoorn in 1673. Hier hebben de twee hun 7 jaar durende ruzie onder toeziend oog van Koning Willem III bijgelegd. Ze leefden in onmin na een conflict in de Tweedaagse zeeslag tussen de Nederlandse en Engelse vloot. Aan deze ontmoeting in het Rechthuis heeft de vereniging haar naam ontleend. Giovanni heeft samen met de Uithoornse toneelgroep Maskerade het toneelstuk van Jacob van Lennep hierover bewerkt. De opvoering op de Amstel, voor het clubhuis, werd een waar multimedia spektakel: een heuse boot met shantikoor en Michiel de Ruyter op de voorplecht. De toeschouwers op de tribune op het grasveld zagen hoe Tromp en De Ruyter te water raakten, waarbij helaas de pruik van De Ruyter is verdronken.

Heb je nog iets te melden aan alle huidige leden?
Roeien is leuk, doe het vooral voor de lol. Af en toe een partijtje met tegenstand motiveert wel. Het gaat niet om het winnen, je ontmoet mensen! Dat vind ik leuk.

LTH